ԳԵՐՄԱՆԻԱ
ՄՇԱԿՈՒՅԹԻ ՓԱՌԱՏՈՆ ԲԵՌԼԻՆՈՒՄ
Երեք տարվա ընդմիջումից հետո Գերմանիայի մայրաքաղաքում դարձյալ անցկացվել է Բեռլինի մշակույթի փառատոնը: Առաջին անգամ այն նշել են 1996 թվականին: Սա եռօրյա միջոցառում է, որի նպատակն է ներկայացնել Բեռլինի բնակիչների տարբեր մշակույթները:
Այդ օրերին Գերմանիայի մայրաքաղաքի հազարավոր բնակիչներ ներկայացնում են իրենց սիրելի բնակավայրի մշակութային բազմազանությունն ու հարստությունը: Գեղարվեստական արտահայտչամիջոցների պակաս չկա: Պատահում է, որ մարդիկ ստեղծագործական մոտեցում են ցուցաբերում նույնիսկ ամենաբարդ սոցիալ-քաղաքական հարցերին:
Բելլա (Բեռլինի մշակույթի փառատոնի մասնակից) - Առաջին հերթին ես այստեղ եմ, որպեսզի աջակցեմ հորս և Անգոլայից նրա հայրենակիցներին, որոնք այստեղ ներկայացնում են իմ մշակույթը: Նաև ցանկանում եմ շրջել և ուրիշներին տեսնել, ծանոթանալ նրանց մշակույթի հետ, լավ ժամանակ անցկացնել:
Մինչև կորոնավիրուսը Բեռլինի մշակութային փառատոնի շրջանակում տարեկան մեկ միլիոն մարդ է մասնակցել շքերթին: Դրա նպատակն է հարթակ տրամադրել համայնքներին՝ ներկայացնելու իրենց մշակութային արմատները՝ պարի, երաժշտության կամ արտահայտման այլ ձևերի միջոցով:
ՀՈՆԿՈՆԳ
ՀՈՆԿՈՆԳԻ ԲՈՒԼԿԻԻ ՓԱՌԱՏՈՆԸ ՎԵՐԱԴԱՌՆՈՒՄ Է
Կորոնավիրուսի պատճառով եռամյա ընդմիջումից հետո ամբողջ թափով վերադարձել է Հոնկոնգի հայտնի Բուլկիի փառատոնը: Տեղացիները մեծ խանդավառությամբ վազել են դեպի աշտարակը՝ անուշահամ սպիտակ ու կարմիր աղանդերից հավաքելու նպատակով:
Իսկ կեսգիշերին միջոցառման 12 խիզախ մասնակիցները բարձրացել են բուլկիներից պատրաստված 60 ոտնաչափ աշտարակի վրա: Այն մարդու ընտանիքը, որին կհաջողվի բուլկին վերցնել աշտարակի գագաթից, հաջողակ կլինի ամբողջ տարին:
Տասնյակ հազարավոր հոնկոնգցիներ և զբոսաշրջիկներ հավաքվում են Չյուն Չաու փոքրիկ կղզում՝ ականատես լինելու «լողացող գույների» շքերթին: Դրան մասնակցում են, այսպես կոչված, «լողացող» երեխաներ՝ հագնված աստվածների և աստվածուհիների կերպարանքով: Նրանց ուղեկցում են ավանդական երաժշտությունն ու առյուծների պարը, երբ քայլում են կղզու փողոցներով:
Չեուն Չաու (փառատոնի մասնակից) - Ես ինձ շատ երջանիկ եմ զգում, քանի որ երեք տարվա ընդմիջումից հետո փառատոնը դարձյալ անցկացվում է: Բոլորն այնքան ուրախ և ոգևորված են, որ ամեն ինչ նորից վերադարձել է իր բնականոն հուն:
Հոնկոնգում Բուլկիի փառատոնը տևում է 7 օր: Այն համընկնում է Բուդդայի ծննդյան տարեդարձի առիթով անցկացվող տեղական տոնակատարությունների հետ:
ՍԻՐԻԱ
ԻՆՉՊԵՍ ԵՆ ՍԻՐԻԱՅՈՒՄ ԿԱՆԽՈՒՄ ՄՇԱԿՈՒԹԱՅԻՆ ԹԱԼԱՆԸ
Հուսալով վերջ դնել տեղական արհեստների թալանին և մաքսանենգությանը՝ Սիրիայի Արհեստավորների սինդիկատը սկսում է փաստաթղթերի և արխիվային գործընթաց՝ բոլոր եզակի ձեռագործ իրերի սեփականությունը պահպանելու համար:
Որպես այս նոր նախաձեռնության մաս, ձեռագործ աշխատանքներ ստեղծող ամեն մի արհեստավոր կստանա յուրաքանչյուր կտորի համար տրված սեփականության վկայական, որը կներառի դիզայնի մանրամասները և ստեղծման ամսաթիվը:
Լուայ Շակո (Dumar Heritage Incubator-ի տնօրեն) - Որքան հնանում է այս կամ այն արվեստի գործը, այնքան ավելի արժեքավոր է դառնում: Սեփականության վկայականը թույլ է տալիս նմուշները ցուցադրել միջազգային աճուրդներում և ցուցահանդեսներում, բացի այդ, ավելի է բարձրացնում արհեստավորի դերը:
Այս որոշումից հետո սիրիացի արհեստավոր Մոհամադ Ալ-Կոջոկը, մաքրելով իր վերջին ստեղծագործությունը, որի վրա նա օգտագործել է այուբի և իսլամական դիզայնի նախշեր, մտադրված է այսուհետև ավելի շատ աշխատել ու մեծաթիվ արվեստի գործեր ստեղծել:
Սեփականության իրավունք ստանալու համար կիրառվում են մի քանի կանոններ՝ յուրահատկություն, ձեռագործ ձևավորում և որոշակի տեխնիկայի ու նյութերի օգտագործում:
Սիրիական արհեստավորների սինդիկատը հայտարարել է, որ սկսել է վավերագրել նոր նմուշներ, իսկ սիրիական թանգարանների տնօրինությունը զբաղվում է ավելի հին արտեֆակտներով:
Սիրիայում տասներկու տարվա պատերազմի ընթացքում թալանի և արտեֆակտների ապօրինի առևտրի հազարավոր դեպքեր են գրանցվել՝ երկրի մշակութային ժառանգությունը թողնելով անհայտ:
ՊԱՂԵՍՏԻՆ
ՊԱՂԵՍՏԻՆՑԻ ԽՈՀԱՐԱՐՆԵՐԸ ՓՈՐՁՈՒՄ ԵՆ ՀԱՎԵՐԺԱՑՆԵԼ ԱԶԳԱՅԻՆ ՈՒՏԵՍՏՆԵՐԸ
Կանադացի հայտնի խոհարար Սյուզան Հուսեյնիի համար առաջին խոհարարական շրջագայությունը պաղեստինյան տարածքներով հնարավորություն էր պահպանել և գովազդել իր հայրենի երկրի ուտեստներն ու բժշկական ժողովրդական միջոցները:
Հորդանան գետի Արևմտյան ափ, Երուսաղեմ, Գազայի հատված. այս վայրերում Հուսեյնին շրջել է ֆերմայից ֆերմա, հետո այլ բարձրակարգ խոհարար հյուրերի հետ մասնակցել ճաշկերույթների: Հյուրերը հնարավորություն են ստացել ծանոթանալու պաղեստինյան խոհանոցի հետ՝ մի պահ մոռանալով այդ երկրից ստացվող միայն հակամարտության մասին պատմող լուրերի մասին:
Սյուզան Հուսեյնիի ընտանիքը սերում է Հորդանան գետի Արևմտյան ափի Նաբլուս քաղաքի մոտ գնտվող բնակավայրից:
Սյուզան Հուսեյնի (խոհարար) - Նախ շատ ուրախ եմ Գազայում գտնվելու համար, իմ կյանքի երազանքն էր վերադառնալ Պաղեստին: Ընտանիքս լքել է երկիրը 1967 թվականին և ներգաղթել Կանադա: Երիտասարդությունս ապրել եմ Պաղեստինի և նրա քաղաքների մասին գիտելիքներով և ընտանիքիս անդամների պատմածները լսելով:
Խոհարարը վերադարձել է տուն՝ ուսումնասիրելու պաղեստինյան խոհանոցը և փաստագրելու ու վերամիավորվելու իր հողի և ֆերմայի հետ: Սյուզանը խոստովանել է, որ սնունդն իր լեզուն է:
Շրջագայությունը հովանավորել է Միավորված ազգերի կազմակերպության զարգացման ծրագիրը՝ նպատակ ունենալով ընդլայնել պաղեստինյան խոհանոցի միջազգային գրավչությունը:
ՆԵՊԱԼ
ՆԵՊԱԼՈՒՄ ՆՇԵԼ ԵՆ ԷՎԵՐԵՍՏՆ ԱՌԱՋԻՆ ԱՆԳԱՄ ՆՎԱՃԵԼՈՒ 70-ԱՄՅԱԿԸ
Նեպալի մայրաքաղաք Կատմանդուում հազարավոր մարդիկ են մասնակցել 1953 թվականին առաջին անգամ աշխարհի ամենաբարձր՝ Էվերեստ կամ Ջոմոլունգմա լեռը բարձրանալու 70-ամյակը:
8848 մետր բարձրությամբ Էվերեստն առաջին անգամ նվաճել են նորզելանդացի լեռնագնաց Էդմունդ Հիլարին և նեպալցի լեռնագնաց Շերպա Թենզինգ Նորգայը: Նրանց վերադարձի ժամանակ ընդունել են ինչպես հերոսների:
Հիլարին ծնվել է Օքլենդում՝ 1919 թվականին և մինչև 33 տարեկան հասակը նրա կյանքում արտասովոր ոչինչ տեղի չի ունեցել մինչև որ բարձրացել է Ջոմոլունգման: Շերպա Թենզինգ Նորգայը ընտրվել է որպես նրա մագլցման գործընկեր։
Լեռը բարձրանալու լուրը լայնորեն լուսաբանվել է ամբողջ աշխարհում, ընդ որում, այն համընկել է Մեծ Բրիտանիայի Եղիսաբեթ 2-րդ թագուհու թագադրման օրվա հետ: Հիլարին ասպետի կոչում է ստացել դեռևս Էվերեստից իջնելուց առաջ:
Էվերեստը Նեպալի ամենահայտնի զբոսաշրջային ուղղություններից մեկն է, որը գրավում է լեռնագնացների ամբողջ աշխարհից, սակայն սեզոնի ընդհանուր զոհերի թիվն այս տարի հասել է 12-ի, առնվազն երեք այլ լեռնագնաց կորել է կամ կապի մեջ չէ:
ԹԱՅՎԱՆ
ԻԶՈՊՈԴՆ՝ ԱՐԻՇՏԱՅՈՎ. ԹԱՅԲԵՅԻ ՌԵՍՏՈՐԱՆԻ ԱՆՍՊԱՍԵԼԻ ՆՈՐՈՒՅԹԸ
Տասնչորսոտանի հսկա իզոպոդը Թայբեյի ռեստորաններից մեկում նոր ճաշատեսակ է: Մարդիկ այստեղ բավականին երկար հերթ են կագնում՝ անուշահամ կերակուրը ճաշակելու համար:
Ռեստորանի 37-ամյա սեփականատեր Պարոն Հուն վստահեցրել է, որ իզոպոդը շատ գեղեցիկ տեսք ունի, անչափ գրավիչ է:
Ինչ վերաբերում է պատրաստման եղանակին, ապա նախընտրում են այն շոգեխաշել, որպեսզի մշակման հետ կապված դժվարություններ չլինեն:
Ծովի խոր ջրերում ապրող իզոպոդին կամ հավասարաոտերին, որը խեցգետնանման կենդանի է, 10 րոպե շոգեխաշում են, հետո մատուցում նախապես պատրաստված արիշտայի հետ: Ուտեստի մեկ բաժնի արժեքը 48 դոլար է: Ռեստորանի հաճախորդների հավաստմամբ, իզոպոդի համը խեցգետնի համ է հիշեցնում:
Դիգել Հուանգ (ռեստորանի հաճախորդ) – Ինձ համար մեծ պատիվ է փորձել այս ճաշատեսակից: Չնայած, որ որոշ մեկնաբանությունների եմ հանդիպել համացանցում, թե հարկավոր է զերծ մնալ այն փորձելուց, կարծում եմ, որ սարսափելի ոչինչ չկա, կարելի է և ճաշակել, ինչու՝ ոչ: Սա ուղղակի հատուկ ճաշացանկ է, միշտ չենք հանդիպի, քանի որ այս իզոպոդներին հատուկ չեն որսացել, դրանք պատահական են բռնվել, ուստի քանի նման հնարավորություն կա, պետք է փորձել:
Այս իզոպոդներին, ամենայն հավանականությամբ, բռնել են Հարավչինական ծովի Դոնշա կղզիների մոտ, 300-500 մետր խորությամբ ջրերում:
ԻՐԱՔ
ԻՐԱՔՑԻ ՆԿԱՐԻՉԸ ՍՏԵՂԾԱԳՈՐԾՈՒՄ Է ԱՊԱԿՈՒ ՎՐԱ
Իրաքի կառավարության աշխատակցուհին օգտագործում է արվեստի բնագավառում իր հմտությունները՝ ապակե իրերի վրա նկարելու համար: Նա Բասրայում մի փոքրիկ արվեստանոց ունի: Կնոջ համար սա ոչ միայն հոբբի է, այլև եկամտի լուրջ աղբյուր:
Հեբա Ֆավզի (նկարչուհի) - Սա այն գործն է, որն ինձ իսկապես դուր է գալիս: Ամեն անգամ, երբ սթրեսի մեջ եմ լինում, միանգամից սկսում եմ նկարել, և անցնում է: Այժմ շատ պատվերներ եմ ստանում:
Հեբան մոտ 4 տարի առաջ է սկսել այս գործով զբաղվել: Սկզբում իր աշխատանքները նվիրել է ընտանիքի անդամներին, ընկերներին, հետո հասկացել է, որ կարելի է դրանք վաճառել ու գումար վաստակել: Այժմ իր գործերն իրացնում է սոցիալական հարթակների օգնությամբ:
Մասնակցելով բազմաթիվ ցուցահանդեսների՝ երկու երեխաների իրաքցի մայրը սիրում է արտացոլել հայրենի երկրի մշակութային ժառանգությունն իր արվեստի գործերում:
ԹՈՒՆԻՍ
ԹՈՒՆԻՍՈՒՄ ԱՊՐՈՂ 119-ԱՄՅԱ ԱՄԵՆԱՏԱՐԵՑ ՄԱՐԴԸ
Թունիսի ֆրանսիական գաղութացման ժամանակներից տխուր հիշողություններով ապրող Հուսեյն Ալ-Միսաուին վերջերս տոնել է իր 119-ամյակը, ինչը նրան դարձրել է Թունիսի ամենատարեց ապրող մարդը՝ համաձայն իր ծննդյան վկայականի և ազգային վկայականի:
Ալ-Միսաուին, որը վերապրել է համաշխարհային երկու պատերազմները, իր կյանքն անցկացրել է լեռներում՝ գոյատևելով խոտերի վրա: Նա անողոք հետապնդում էր գաղութատերերին՝ նրանց դուրս քշելով Թունիսի արևելյան Կասերինի նահանգից մինչև 1961 թվականին Բիզերտեում տարհանման ճակատամարտը, որով վերջ է դրվել երկրում ֆրանսիացի գաղութարարների հենակետերին:
Ալի ալ-Միսաուի (Թունիսի ամենատարեց ապրող մարդու 83-ամյա կրտսեր եղբայրը) – Եղբայրս մասնակցել է Թունիսի ազատագրմանը: Միայն Թունիսի անկախության ձեռքբերումից հետո է նա ակտիվորեն փնտրել մեզ, ի վերջո գտել է, ու մենք կարողացել ենք ճանաչել միմյանց:
Ամենատարեց մարդուն պարբերաբար զննում է տեղի ծերանոցներից մեկի բժիշկը: Նա Հուսեյն պապի 8 տարվա լավագույն ընկերն է: Բժշկի հավաստմամբ, 119-ամյա ծերունին իր տարիքի համար գերազանց առողջություն ունի, որևէ քրոնիկ հիվանդությամբ չի տառապում, պարզապես երբեմն հոդացավեր է ունենում:
Չնայած աղքատությանը և ավերված տանը ապրելուն, 119-ամյա տղամարդը շրջապատված է իր ընտանիքի ջերմությամբ: Ինը երեխա և 40 թոռ ունի. Բոլորը ողջ են: Հարազատներն ու հարևանները պարբերաբար այցելում են նրան՝ լսելու նրա հերոսության մասին պատմություններն ու բարի խորհուրդները։
