Խորհրդարանը քննարկում է 2025 թվականի ընթացքում Հայաստանի Հանրապետության մարդու իրավունքների պաշտպանի գործունեության, մարդու իրավունքների և ազատությունների պաշտպանության վիճակի մասին տարեկան հաղորդումը և Հայաստանի Հանրապետության մարդու իրավունքների պաշտպանի՝ որպես կանխարգելման ազգային մեխանիզմի 2025 թվականի գործունեության վերաբերյալ տարեկան զեկույցը:
Հիմնական զեկուցող, ՄԻՊ Անահիտ Մանասյանը ելույթի սկզբում ներկայացրեց վիճակագրական տվյալներ, որից հետո անցավ ավելի բովանդակային խնդիրների ներկայացմանը, որոնք վերաբերում են ՀՀ-ում տարբեր ոլորտներում առկա մարդու իրավունքներին առնչվող տարատեսակ խնդիրներին:
Նրա խոսքով՝ նախորդ տարի ՄԻՊ-ին ուղղվող դիմում-բողոքների թիվն էականորեն ավելացել է:
«Մասնավորապես, մենք նախորդ տարի, 2024-ի համեմատությամբ, ունեցել ենք շուրջ 2900-ով ավելի դիմում-բողոք: 22 հազար 655 դիմում-բողոք ենք ունեցել, ընդ որում՝ նախորդ տարվա կտրվածքով եթե դիտարկենք 2025 թվականին պետական մարմինների կողմից ՄԻՊ-ի համակարգային բնույթ ունեցող առաջարկների կատարման ընդհանուր տրամաբանությունը, ապա պետք է նշեմ, որ էական առաջընթաց ենք ունեցել նախկինում եղած իրավիճակի համեմատությամբ, որովհետև մարդու իրավունքների պաշտպանի առաջարկների շուրջ 70 տոկոսը կատարված կամ մասնակի կատարված է համարվել, ինչը բավականին բարձր ցուցանիշ է»,- ասաց Մանասյանը:
Իր խոսքում ՄԻՊ-ն անդրադարձավ մի շարք բովանդակային խնդիրների, որոնք, նրա խոսքով, կրում են համակարգային բնույթ:
Խնդիրներից առաջինը, Մանասյանի խոսքով, երեխաների նկատմամբ բռնության կանխարգելման և բռնությունը հասցեավորելու կառուցակարգերի հետ կապված ընդհանուր խնդիրներն են Հայաստանում:
«Այս օրերին էլ անչափահասների նկատմամբ սեռական բռնության դեպքի առնչությամբ բազմաթիվ քննարկումներ են ընթանում, որոնք ևս վկայում են այն մասին, որ, այո, ՀՀ-ում առկա է շատ մեծ խնդիր՝ երեխաների նկատմամբ բռնության, մասնավորապես՝ սեռական բռնության դեպքերը կանխարգելելու և հասցեավորելու հարցերի հետ կապված:
Նախ՝ նշեմ, որ խնդիրն այնքան մեծ էր մեր դիտանկյունից, որ նախորդ տարի նույնիսկ արտահերթ զեկույց ենք ունեցել հարցի հետ կապված, որն ավելի լավ էր՝ վերաբերում էր երեխաների նկատմամբ բռնությանն ընդհանուր առմամբ: Այս տեսանկյունից առաջին խնդիրը բռնությունը ճանաչելու հետ կապված խնդիրն է»,- ասաց նա:
Մանասյանը կոչ արեց բոլոր իրավասու մարմինների ներկայացուցիչներին, շատ զգույշ լինել նման տեղեկատվության հետ վարվելու տեսանկյունից, քանի որ դա շատ զգայուն է:
«Դեպքերի մեծամասնությունն իր մեջ շատ լուրջ անձնական տվյալներ է պարունակում, և հետագայում բավական վտանգավոր կարող է լինել դրա հետ կապված ամբողջ փոխանցման պրակտիկան»,- ասաց ՄԻՊ-ը:
Ինչ վերաբերում է զարգացման տարբեր առանձնահատկություններ, հաշմանդամություն ունեցող անչափահասների՝ բռնության ենթարկվելուն, նկատեց՝ այնպես չէ, որ Հայաստանում նման դեպքերը եզակի են կամ չկան:
Այս դեպքերի հետ կապված՝ ՄԻՊ-ը դարձյալ շեշտադրեց երեխաների անձնական տվյալների պաշտպանության խնդիրը, ընդ որում՝ խոսքը միայն երեխաներին չի վերաբերում, այլ նաև նրանց ծնողներին, որոնք նույնպես կարող են թիրախավորվել:
