Շաբաթվա ընթացքում տարածաշրջանում էր ԵԱՀԿ գործող նախագահը: Առաջիկայում Երևան ու Բաքու կժամանեն նաև ՄԽ համանախագահ երկրների ներկայացուցիչները: Այցերը թերևս փաստում են, որ Լեռնային Ղարաբաղի հակամարտությունը դեռ լուծված չէ, որքան էլ Ադրբեջանի ղեկավարությունը հակառակի մասին հայտարարի:
ԵԱՀԿ գործող նախագահ, Շվեդիայի արտգործնախարար Անն Լինդեի տարածաշրջանային այցը Բաքու, ապա՝ Երևան, չափազանց կարևոր իրադարձություն էր ոչ այնքան ու ոչ որպես առանձին իրադարձություն, այլ որպես ազդակ։ Այն, ըստ էության, կողմերին հիշեցնում էր, որ Արցախյան հակամարտությունը հեռու է կարգավորված լինելուց, և Եվրոպայի անվտանգության և համագործակցության կազմակերպությունը, անկախ թե՛ պատերազմից, թե՛ դրա արդյունքներից, շատ հեռու է իր առաքելությունը կատարած համարելուց։ Համենայնդեպս, դեռ մինչ տարածաշրջան ժամանումը Անն Լինդեն ընդգծել էր, որ Ղարաբաղյան հակամարտությունն այցի առաջնային օրակարգն է լինելու, իսկ այցի անմիջապես նախօրեին՝ ԵԱՀԿ Մինսկի խմբի համանախագահների հետ խորհրդակցությունից հետո, տարածել էր հայտարարություն, որում շեշտված էր, որ «մինչև տևական ու կայուն խաղաղություն դեռ անցնելու երկար ճանապարհ կա, և այստեղ կազմակերպությունն անելիք ունի»։
Որպես կազմակերպության գործող նախագահ՝ Շվեդիայի արտգործնախարարը նախընտրել էր հիմնականում լսողի դերը։ Թե՛ Բաքվում, թե՛ Երևանում Լինդեն նախընտրեց հրաժարվել երկարաշունչ ելույթներից և երկու մայրաքաղաքներում էլ բավարարվեց հայտարարելով, որ կքննարկի, թե ինչ կարող է անել հակամարտության կարգավորմանը հասնելու համար, և որ այս համատեքստում առաջնահերթություն է համարում միջազգային իրավունքը, մարդու իրավունքները, հումանիտար իրավունքը, խաղաղությունն ու անվտանգությունը։
Թե այս բաղադրիչներից յուրաքանչյուրին ինչպես է վերաբերվում Ադրբեջանը՝ Անն Լինդեն, որքան էլ տարօրինակ է, տեղեկացավ ոչ թե Բաքվում, որտեղ Իլհամ Ալիևը հերթական անգամ հավաստիացնում էր, թե հակամարտությունը կարգավորված է, և կողմերն առաջ են նայում, այլ Երևանում, երբ տեղեկություն եկավ, թե Լինդեի հետ հանդիպումից հետո Իլհամ Ալիևն ուղևորվել է Արցախի բռազավթած տարածքներ և հրահանգել եկեղեցիների վրայից ջնջել հայերեն բոլոր գրառումները։ Ասենք՝ Հայաստանի արտգործնախարար Արա Այվազյանը նույնպես հիշեցրեց, որ Արդբեջանի դեպքում հումանիտար իրավունքից խոսելն ավելորդ է։ Արտգործնախարարը հիշեցրեց, որ Ադրբեջանը՝ Թուրքիայի հետ համատեղ, պատերազմի ընթացքում իրականացրել է էթնիկ զտումներ, միտումնավոր թիրախավորել է խաղաղ բնակչությանը, ինչպես նաև քաղաքացիական ենթակառուցվածնքներն ու մշակութային ժառանգության օբյեկտները։
Արա Այվազյան (ՀՀ արտգործնախարար) - «Ավելին՝ անգամ ռազմական գործողությունների ավարտից չորս ամիս անց Ադրբեջանը շարունակում է խախտել միջազգային հումանիտար իրավունքը և մարդու իրավունքները՝ գերեվարության մեջ պահելով հայ ռազմագերիներին և պատանդի կարգավիճակում հայտնված քաղաքացիական անձանց»:
Թուրքիայի անմիջական մասնակցությամբ և ղեկավարությամբ՝ Մերձավոր Արևելքից ԼՂ հակամարտության գոտի հազարավոր օտարերկրյա զինյալ ահաբեկիչների և վարձկանների տեղափոխումը և արցախահայության դեմ ռազմական գործողությունների մեջ ներգրավումը ոչ միայն միջազգային իրավունքի ոտնահարում էր, այլև ԵԱՀԿ հանձնառությունների խախտում: Այն ձևավորեց երկու վտանգավոր նախադեպ. զանգվածային ոճրագործություններով և ուժի կիրառմամբ հակամարտության լուծման փորձը և այլ տարածաշրջաններից ԵԱՀԿ պատասխանատվության գոտի զինյալ ահաբեկիչների մասսայական ներմուծումը, որը պետք է արժանանա միանշանակ դատապարտման։
Ինչ վերաբերում է Արցախյան խնդրի քաղաքական կարգավորմանը, ապա ԵԱՀԿ գործող նախագահը թե՛ Արա Այվազյանի հետ հանդիպման հրապարակային հատվածում, թե՛ այդ հանդիպումից հետո՝ լրատվամիջոցների համար արված հայտարարության շրջանակում, կարևորեց ԵԱՀԿ Մինսկի խմբի դերակատարումը՝ հույս հայտնելով, որ հրադադարի հաստատումը խնդրի կարգավորման գործում առաջ շարժվելու հնարավորություն կստեղծի։
Անն Լինդե (ԵԱՀԿ գործող նախագահ) - Որպես ԵԱՀԿ գործող նախագահ՝ ողջունում եմ Մինսկի խմբի համանախագահների աշխատանքը և մեր անձնական ներկայացուցչի ջանքերը՝ գտնելու երկարաժամկետ կայուն լուծում: Մի քանի հարց դեռևս կարոտ են լուծման: ԵԱՀԿ-ն և միջազգային հանրությունը՝ որպես ամբողջություն, կարևոր դեր ունեն անմիջական իրավիճակին անդրադառնալու և առաջ ընթանալու ճանապարհ գտնելու գործում:
Որ Արցախյան հակամարտության քաղաքական կարգավորման գործում ԵԱՀԿ Մինսկի խումբը պետք է գլխադասային դերակատարում ունենա՝ ընդգծեց նաև արտգործնախարար Այվազյանը։ Նա, սակայն, շեշտեց, որ թեև նոյեմբերի 10-ի եռակողմ հայտարարությունը պարունակում է խաղաղ կարգավորմանն առնչվող որոշ դրույթներ, թեև այն չի հասցեագրում դրա առանցքային տարրերը։ Իսկ դրանցից առաջնայինը Արցախի կարգավիճակի հարցն է՝ հիմնված արցախահայության ինքնորոշման իրավունքի վրա:
Արա Այվազյան - «Հակամարտության վերջնական քաղաքական լուծումը հնարավոր է բացառապես ԵԱՀԿ Մինսկի խմբի համանախագահության շրջանակներում: Տարածաշրջանում վերջին զարգացումներն ընդգծեցին, որ մենք կարիք ունենք ԵԱՀԿ Մինսկի խմբի ուժեղ համանախագահության, որը կկարողանա առաջնորդել խաղաղ գործընթացը՝ տարիների ընթացքում մշակված սկզբունքների և տարրերի հիման վրա: Մենք նաև կարիք ունենք ամուր և համախմբված ԵԱՀԿ-ի՝ որպես տարածաշրջանային անվտանգության և խաղաղության համար պատասխանատու մարմնի: Այս համատեքստում կարևորում ենք ԵԱՀԿ նախագահության, այդ թվում՝ ԵԱՀԿ գործող նախագահի անձնական ներկայացուցչի դերակատարումը»:
Թե ինչպիսին կլինի ԵԱՀԿ նախագահության դերակատարումն առաջիկայում, դեռ հստակ չէ, քանի որ Հայաստանում արդեն իսկ նախանշված արտահերթ խորհրդարանական ընտրությունները կարող են որոշակի փոփոխություններ մտցնել ԵԱՀԿ Մինսկի խմբի համանախագահների ծրագրերում՝ չնայած թե՛ Երևանում ու Ստեփանակերտում, թե՛ Բաքվում սպասում են համանախագահների այցին։ Ճիշտ է՝ բոլորովին տարբեր նպատակներով ու ակնկալիքներով։
